Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ, Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΧΘΕΣ

Καλημέρα, φίλοι μου! Και να που βγήκε πάλι ο ήλιος, αν θα βρέξει το απόγευμα δεν έχει καμία μα καμία απολύτως σημασία. Ούτως ή άλλως είμαστε εκπαιδευμένοι στις ξαφνικές καιρικές αλλαγές και στις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας. Επανήλθον οι χρόνοι εκείνοι που οι δάσκαλοι μας μάθαιναν στη Γεωγραφία ότι η Ελλαδίτσα μας έχει κλίμα εύκρατο και υγιεινό, ότι είναι χώρα παραγωγής ελαιολάδου, βάμβακος, σιτηρών, εσπεριδοειδών, οπωροφόρων και καπνού. Πέρασαν τα χρόνια, μεγαλώσαμε κι εμείς που ψάχναμε εναγωνίως την διευρυμένη γνώση στις εγκυκλοπαίδειες Πάπυρος, Λαρούς και Δομή, σιγά σιγά πήραν κι αυτές το δρόμο προς τους κάδους, οι παλιές βιβλιοθήκες έγιναν προσανάμματα και πριονίδια, τη θέση τους κατέλαβαν γραφεία με υπολογιστές και τις εγκυκλοπαίδειες αντικατέστησε το διαδίκτυο και η πληροφορία της google. Στο διάβα του χρόνου οι προσωπικές σχέσεις μετατράπηκαν σε απρόσωπες διαδικτυακές, η αλληλογραφία έγινε mail, οι ερωτευμένοι αντί να ανταλλάσσουν λόγια αγάπης κάτω από το φως των αστεριών στέλνουν μηνύματα μέσω fb και κινητών android, ο καφές απο παρεΐστικος έγινε μοναχικός , οι έρωτες του καλοκαιριού έγιναν οne night stand και μην τον είδατε μην τον απαντήσατε τον Γιάννη το λεβέντη τον καραμπουζουκλή.

Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει. Αλλάζουν τα μέτρα και γίνονται ημίμετρα. Αξίες χάνονται, όνειρα εγκαταλείπονται, ελπίδες σβήνουν κι εμείς βουλιάζουμε σε έναν κόσμο παράξενο που δεν τον κατανοούμε γιατί είναι ασαφής, δίχως ορίζοντες και προοπτική. Ο χρόνος κυλάει αδυσώπητος κι εμείς νιώθουμε ότι η μοναδική μας συντροφιά είναι η μοναξιά και οι ατελείωτες σιωπές ενός αναπάντητου “γιατί;”. Ένα τεράστιο “γιατί;” που εγω προσωπικά κάνω υπεράνθρωπες προσπάθειες να μην το απαντήσω. Προτιμώ να χαζεύω στην τηλεόραση και να μη το σκέφτομαι, μάλλον γιατί δεν με βολεύει η απάντηση. Και να που βλέπω έναν ασπρομάλλη τύπο μυστήριο στην οθόνη. Με καρό κουστουμάκι σε γήινες αποχρώσεις, κίτρινο καναρινί πουκάμισο και πατούμενο τριζάτο άσπρο με μαύρες λεπτομέρειες όπως λένε και οι μαιτρ της μόδας . Στο πλάι του σεβαστική, νέα κι όμορφη γυναίκα, μάλλον Βοριοευρωπαία και συνεντεύκτρια, ποια άλλη πλήν της Πάνια; Το τι άκουσαν τα αφτιά μου δεν λέγεται. Μα και βέβαια γνωστός και μη εξαιρετέος ο κύριος καρό. Ο Δ. Βεργής, ο γνωστός τοις πάσι πρόεδρος των Οικολόγων που προσφάτως αποφυλακίστηκε . Οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή. Πώς ήταν, ποιοι ήταν, με ποιους ήταν; Καλοπερνούσες; Ωραίες οι φυλακές; Υγιεινό το κλίμα; Ζεστούλα είχε; Φαγητό; Οι φύλακες καλοί; Οι λοιποί κατάδικοι επί δικαίω και αδίκω περνούν καλά; Οι απαντήσεις όμως ήταν φωτιά και λαύρα. Όλα βαίνουν καλώς στις φυλακές, όλοι περνούν καλά, το φαγητό καταπληκτικό, 3 φορές την εβδομάδα πατάτες με κρέας, πρωινό φανταστικό, ψωμιά και αρτοποιήματα λογής λογής, τη μια μέρα το πρωινό με μαρμελάδες, βούτυρα και μέλια, την άλλη με πιτοειδή και καφέ. Το μεσημεριανό έξτρα περιποιημένο, το βραδινό ελαφρύ για να διατηρείται η καλή βιολογική κατάσταση των κρατουμένων. Νοσοκομείο δεν έχει μέσα αλλά όταν κάποιος αρρωστήσει τον πηγαίνουν αμέσως στο νοσοκομείο και μέχρι να πάει τον περιποιούνται οι φύλακες, μέχρι και ενέσεις του κάνουν αν χρειαστεί. Τέτοιο υπέροχο περιβάλλον!!! Υπάρχει βιβλιοθήκη, όποιος θέλει δανείζεται βιβλία και διαβάζει, συμμετέχει σε ομαδικό παιχνίδι γνώσεων κι άλλα πολλά και διάφορα ενδιαφέροντα. Αφού να φανταστείτε, συνέχισε ο καρός, τζάμπα ύπνος, τζάμπα φαΐ, τζάμπα ζέστη, τζάμπα περίθαλψη, τζάμπα διασκέδαση και ψωμιά, πολλά ψωμιά βρε παιδιά, βουτήματα κουλούρια… πολλοί κάνουν μια κλεψιά για να τους συλλάβουν και να τους βάλουν μέσα να τη βγάλουν. Εδω έξω χάλια τα πράγματα, πείνα και φτώχεια, εκεί είναι καλά…σε ταϊζει το κράτος….. στη Λάρισα έχει το καλύτερο φαγητό…. την συνέντευξή μου την αφιερώνω στ αλάνια της φυλακής που μ’ αγαπάνε όλα… Μέσα είναι καλύτερα σας λέω. Στο ψηφοδέλτιό μου θα συμπεριλάβω και τον Σώρρα, τον αδίκησαν πολύ.

Δηλαδή το Τρίτη-Πέμπτη μακαρόνια φάτε μάγκες βγάλτε χρόνια δεν ισχύει; Ο τζάμπα κουρέας; Η λογική του σήμερα είναι η τρέλα;

Ζούμε στην Ελλάδα του 2017 των μνημονίων και της παράνοιας . Ζούμε στην εποχή που θα παρακαλάμε να μας κλείσουν μέσα να τη βγάλουμε και φέτος, αλάνια μου…Κρίμα πολύ κρίμα… Mήπως να αρχίσουμε να το σκεφτόμαστε σοβαρά;; ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!!